Vanochtend om zes uur was ik de enige wakker in de straat

Ik kwam vannacht om half drie thuis van een dubbele dienst en kon niet slapen. Om zes uur ben ik maar opgestaan en met een bak koffie voor het raam gaan zitten.

Het was nog schemerig. Verderop ging bij iemand een licht aan in de keuken. Twee straten verder reed de bakker langs. En ik zat daar met het idee dat de hele stad nog even van mij was.

Dat klinkt misschien eenzaam en dat was het ook wel, maar het was ook rustig op een manier die ik overdag nooit heb. Geen mensen die iets van me willen.

Ik weet niet goed waarom ik dit opschrijf. Misschien gewoon om het ergens neer te leggen.

Is er nog iemand die dat kent, dat het alleen zijn soms ook even goed is?