Over Femke
28, Groningen, bedieningskracht in een cafe aan de Vismarkt. Geen foto, ik weet niet of ik dat wil.
Ik ben hier komen studeren en na mijn afstuderen blijven hangen terwijl vrijwel iedereen die ik kende wegtrok naar de Randstad. Dat gaat sluipend. Er is nooit een moment waarop je denkt: nu ben ik alleen. Het is meer dat je op een gegeven moment door je telefoon scrollt en beseft dat er niemand meer in staat die je zomaar kunt bellen.
Het gekke is dat ik de hele dag mensen zie. Op een drukke zaterdag praat ik met tweehonderd man. Alleen gaat dat over bier en over of alles naar wens is.
Iedereen doet alsof je op je 28e het sociale leven van je leven hebt. Als je dat niet hebt ga je denken dat je stuk bent. Dat is de reden dat ik hier ben blijven lezen: hier blijkt iedereen gewoon een mens.
Waar Femke naar zoekt
Andere twintigers die dit ook herkennen